عیب یابی سیستم برق ژنراتور
دیزل ژنراتور میتواند از مسائلی سوء مانند رسوبات داخلی (غالباً به رسوب در سوراخها و ستون باز میشود)
و تجمع کربن آسیب ببیند. بصورت ایده آل موتورهای دیزل باید در حداقل ۶۰ تا ۷۵٪ بار ماکزیمم بار خود راهاندازی شوند.
دورههای کوتاه مدت بار کم در حال اجرا هستند و این اجازه را میدهد تا مجموعه با بار کامل یا نزدیک به بار کامل بر یک مبنای منظم آماده شود.
رسوبات داخلی و تجمع کربن به این دلیل است که دورههای طولانی اجرا در سرعت کم یا بار کم است.
چنین شرایطی ممکن است در حالتی اتفاق بیفتد که یک موتور حالت بیهوده خود را بصورت یک واحد
مبدل وضعیت “استندبای” رها میکند و برای بسرعت رسیدن زمانی که نیاز است، آماده میباشد
اگر توان رسانی به مجموعه برای باری که به آن اعمال شده است، بیش از توان مورد نیاز باشد سبب میشود
تا واحد دیزل زیر بار باشد یا در بسیاری از موارد زمانی که ست میخواهد شروع بکار کند، بار بعنوان آزمایش و بصورت زائده خارج میشود.
راهاندازی یک موتور با بار کم سبب فشارهای استوانهای کم میشود و در نتیجه رینگ پیستون بصورت ضعیفی بسته میشود
زیرا بستگی به فشار گاز نیرو در برابر فیلم روغن بر روی سوراخها برای شکل دهی مهر و موم دارد.
فشار سیلندری کم سبب احتراق ضعیف، فشار کم حاصل از احتراق کم و دما میشود.
احتراق ناقص سبب شکل گیری دوده و پس ماند سوخت نسوخته میشود که مسیر رینگهای
پیستون را بسته و میچسباند و سبب کاهش شدید در کارایی مهر و موم کردن میشود و
فشار کم ابتدایی را تشدید میکند. رسوبها زمانی ایجاد می شوندکه گازهای گرم احتراقی
بصورت ضعیفی میوزند و رینگ پیستون را مسدود میکنند و سبب نیاز به روغن کاری بر روی
دیوارههای استوانهای بدلیل “سوخت ناگهانی” میشوند و دودههایی لعاب مانند ایجاد میکنند که سوراخ روان میشود.
